6 Şubat Resmi Yas Günü Olsun

6 Şubat çok sevdiğim Bob Marley’in doğum günü olduğu için sembolik kutlardım bu günü. Dün sevgilimle konuşurken bu konuyu açtım. Gelecek yıl 6 Şubat’da bunu hatırlamak istiyorum, dedim. “Bence kutlarsın” dedi. “Kimse anmayacak depremin yıldönümünü, zaman içinde unutulacak gidecek”. 

“Keşke böyle olmasa” dedim. Sonra şunu farkettim. Biz bir ders alacaksak bu günü tarihe yazmalıyız. Taşa kazımalıyız. 6 Şubat depremini RESMİ bir yas günü olarak ilan edip her yıl ulus olarak anmalıyız. 10 Kasım kadar önemli bir gün olmalı. 40 bin vatandaşımızı kaybettiğimiz bir günü hiç unutmamalıyız. Daha önemlisi, deprem kuşağında yaşayan bir ülke olarak, depreme hazırlığı kültürümüzün bir parçası haline getirmek için her yıl anmalıyız bu günü.

10 yıl, 20 yıl sonra çocuklar sormalı. 

“Bugün ne oldu baba?”

“Deprem oldu, kızım.”

“Deprem nedir anne?”

İşte orada anlatmaya başlamalıyız, temel eğitimde verilen jeoloji bilgilerimizi paylaşmalıyız. Kaç tür deprem vardır, deprem anında ne yapmalı, evlerin sağlamlığı nasıl sağlanır, ölçülür, ev içinde eşyalar nasıl yerleştirilmelidir, temel ilkyardım nasıl yapılır, afet anında bulunduğumuz bölgenin toplanma alanı nerededir…

Hatta Japonların yaptığı gibi yılda bir gün toplu deprem tatbikatı yapmalıyız.

Sevgilim “böyle olmayacak tabi ki, unutacağız” dediğinde, “ben umutluyum” dedim. “Stoikler umuda nasıl bakıyorlar biliyor musun”, diye beni kendi silahımla vurdu. “Umutluyum ama umuduma bağımlı değilim (detached)” dedim. 

Çünkü ben zaten bu ülkeden umudumu daha önce bir kaç kere kesmiştim. En net olanı 2016 yılında, ayda bir bombaların patladığı zamandı. Küsmüştüm. Gidiyorum buralardan demiştim. Umudumu tamamen kesmiştim. Ama döndüm. O yüzden de umut ederken, dibe vurmuşluğun verdiği rahatlık ile umut ediyorum.

Yine de umut ediyorum, çünkü eğer biz bunu yapmassak kimse yapmayacak. Ve gelecek kuşaklar ızdırap çekmeye devam edecek. 

Bizim gibi bilinçli, özgür ve güçlü kuşakların bilinçli, özgür ve güçlü kişileri yapmazsa kim yapacak dostum?

Bir şeyi farklı yapalım. 6 Şubat’ı tarihe yazalım. Kara gün olarak yüzlerce yıl sonra bile hatırlanacak bir halde analım. Çünkü deprem yüzlerce yıl sonra da gelecek.

10 Kasım’daki gibi bayrakları yarıya indirelim. Her yıl bu acıyı hatırlayalım. Yoksa asla öğrenemeyeceğiz.

Gelecek, ancak geçmişten alınan derslerle güzelleşir.

Hafıza… Tarih… Her ikisinin de varoluş amacı budur.

Haydi, 6 Şubat’ı tarihe yazalım.

#6Şubatresmiyasgünüolsun